விநாயகர் சதுர்த்தி… ஆன்மிகம், அறிவியல், சுதந்திரப் போராட்டம் என பல்வேறு சிறப்புகளை தன்னகத்தே கொண்டுள்ள முக்கியமான இந்து பண்டிகைகளில் ஒன்றாகும். விநாயகரை வழிபடுவதன் மூலம் தடைகள் நீங்கி, கல்வி, ஞானம், செல்வம், நல்வாழ்வு கிடைக்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாக உள்ளது.
விநாயகரின் தோற்றம்
புராணங்களின்படி, பார்வதி தேவி தனது உடலில் பூசியிருந்த சந்தனக் கலவையிலிருந்து ஒரு சிறுவனை உருவாக்கி, அவனுக்கு உயிர் கொடுத்தார். பின்னர் தனது அறைக்கு காவலாக இருக்குமாறு சிறுவனுக்கு உத்தரவிட்டார்.
அப்போது அங்கு வந்த சிவபெருமான் உள்ளே செல்ல முயன்றபோது, பார்வதியின் உத்தரவைப் பின்பற்றி சிறுவன் அவரை தடுத்தான். இதனால் கோபமடைந்த சிவபெருமான் சிறுவனின் தலையை துண்டித்ததாக புராணக் கதை கூறுகிறது.
இதனை அறிந்த பார்வதி தேவி துயரமடைந்தார். அவரை சமாதானப்படுத்துவதற்காக சிவபெருமான் தனது கணங்களை அனுப்பி, வடக்கு திசையில் தலைவைத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த யானையின் தலையை கொண்டு வரச் செய்தார். அந்த யானையின் தலையை சிறுவனின் உடலில் பொருத்தி மீண்டும் உயிர் கொடுத்தார்.
அதன்பின்னர் அந்த சிறுவனுக்கு சிவபெருமான் தனது கணங்களின் தலைவன் என்ற பொருளில் ‘கணபதி’ என்றும், தடைகளை நீக்குபவர் என்ற பொருளில் ‘விக்னேஸ்வரன்’ என்றும் பெயரிட்டதாக புராணங்கள் தெரிவிக்கின்றன.
விநாயகர் திருவுருவம் சொல்லும் வாழ்க்கை தத்துவம்
விநாயகரின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் தனித்துவமான வாழ்க்கை தத்துவத்தை எடுத்துரைப்பதாக நம்பப்படுகிறது.
பெரிய தலை, விசாலமான சிந்தனை மற்றும் ஞானத்தை குறிக்கிறது. சிறிய கண்கள், கூர்ந்து கவனிக்கும் திறனை உணர்த்துகின்றன. பெரிய காதுகள், பிறர் கூறுவதை பொறுமையாகக் கேட்க வேண்டும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
சிறிய வாய், தேவையற்ற பேச்சை தவிர்த்து அளவுடன் பேச வேண்டும் என்ற கருத்தை உணர்த்துகிறது. விநாயகரின் தந்தம் நல்லவற்றிற்காக தியாகம் செய்யும் மனப்பான்மையையும், அகந்தையை விட்டு விலக வேண்டியதையும் எடுத்துரைப்பதாக கருதப்படுகிறது.
பெரிய வயிறு, வாழ்க்கையில் ஏற்படும் இன்பம், துன்பம் உள்ளிட்ட அனைத்து அனுபவங்களையும் அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையை குறிக்கிறது.
ஆன்மிகமும் அறிவியலும்
விநாயகர் சதுர்த்தியில் களிமண்ணால் செய்யப்பட்ட விநாயகர் சிலைகளை வழிபடும் வழக்கம் உள்ளது. மண்ணில் இருந்து உருவாகும் சிலை மீண்டும் மண்ணோடு கலப்பது, மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையை நினைவூட்டுகிறது.
விநாயகருக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக கருதப்படும் அருகம்புல் மருத்துவ குணங்கள் கொண்டது. உடல் வெப்பத்தை தணிக்க உதவும் மூலிகையாகவும் இது பாரம்பரியமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.
எருக்கு மாலையும் விநாயகர் வழிபாட்டில் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. எருக்கு செடிக்கு பல்வேறு மருத்துவப் பயன்பாடுகள் இருப்பதாக பாரம்பரிய மருத்துவ முறைகளில் கூறப்படுகிறது.
விநாயகருக்கு படைக்கப்படும் கொழுக்கட்டையும் ஒரு தத்துவத்தை எடுத்துரைப்பதாக நம்பப்படுகிறது. அதன் வெளிப்புற மாவுப் பகுதி உலக வாழ்க்கையையும், உள்ளே இருக்கும் இனிப்பு பூரணம் ஆன்மிக ஞானத்தையும் குறிக்கிறது என கூறப்படுகிறது.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் விநாயகர் சதுர்த்தி
விநாயகர் சதுர்த்தி ஒரு காலத்தில் பெரும்பாலும் வீடுகளில் குடும்ப விழாவாகவே கொண்டாடப்பட்டு வந்தது. பின்னர் 1893-ம் ஆண்டு சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் பால கங்காதர திலகர், இதனை மக்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி கொண்டாடும் பொது விழாவாக மாற்றினார்.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் மக்கள் பெரிய அளவில் ஒன்று கூடுவதற்கு பல்வேறு கட்டுப்பாடுகள் இருந்த நிலையில், விநாயகர் சதுர்த்தி விழா மக்கள் ஒன்றிணைவதற்கான ஒரு முக்கிய தளமாக மாறியது.
வழிபாடு மற்றும் கலாசார நிகழ்ச்சிகள் மூலம் மக்கள் ஒன்றுகூடியதுடன், தேசிய உணர்வும் சுதந்திரத்திற்கான ஆர்வமும் மக்களிடையே வளர்க்கப்பட்டதாக வரலாற்று குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
விநாயகர் சிலை கரைப்பு
விநாயகர் சதுர்த்தி வழிபாடு நிறைவடைந்த பின்னர், சிலைகளை நீர்நிலைகளில் கரைக்கும் நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. பொதுவாக வழிபாட்டு முறைகளுக்கு ஏற்ப 3, 5 அல்லது 11-ம் நாளில் சிலைகள் கரைக்கப்படுகின்றன.
களிமண் சிலை மீண்டும் நீரில் கலந்து இயற்கையோடு ஒன்றிணைவது, உருவாக்கப்பட்ட அனைத்தும் ஒரு நாள் இயற்கையோடு கலந்துவிடும் என்ற ஆன்மிக கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
‘உருவத்தில் இருந்து அருவத்திற்குச் செல்லுதல்’ என்ற ஆன்மிகப் பயணத்தின் அடையாளமாகவும் சிலை கரைப்பு பார்க்கப்படுகிறது.
இவ்வாறு விநாயகர் சதுர்த்தி என்பது வெறும் வழிபாட்டு விழாவாக மட்டுமின்றி, ஆன்மிகம், வாழ்க்கை தத்துவம், இயற்கை, பாரம்பரியம் மற்றும் இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு என பல்வேறு அம்சங்களை இணைக்கும் சிறப்புமிக்க விழாவாக விளங்குகிறது.
